anne dendikçe, sızlamasın diye içiniz
simsiyaha sığındım kifayetsiz isimsiz
yeter ki kendinizle barışık olun diye siz
can düşmanım aynalara kör baktım
aşka, sevgiye, sadakata, hor bakmayın diye
iki ucu keskin bıçak, ihaneti, tatmayın diye
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta