Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Muharrem Hocam,
Ne kadar içten ne kadar sevgi yüklü ve bilinçli bir aile tablosu...senin yüreğinedn öpüyorum...selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta