Gönül safadır, her dem onu zikreyleyen,
Dünyâdan arınan, dîvâne hâldeyken,
Ruh aşk ateşinde yanar, közdeyken,
Kül olup savrulan, özden neylesin?
Özde tüten, aşkı bulan, bilen söylesin...
Derviş olur da âşık olup dönerler,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta