Canlar Şiiri - Baki Ortak

Yaktılar bağrımız kaldı dumanı
Mazlumun ahıyla dolalım canlar
Zalimler sarayda sürerken şanı
Hak divanına yüz sürelim canlar

Aşk ile yoğrulsun her bir nefesler
Meydanı doldursun eren hevesler
Dost için ağlasın garip kafesler
Muhabbet gülüne saralım canlar

Bülbüller figânla gülistan gezer
Âşık olan cânan uğrunda tozar
Hakikat ehline rahmetler yağar
Gönülden gönüle varalım canlar

Yıkıldı vicdanın ince duvarı
Nefsine kul olmuş devrin efkârı
Unuttu insanlar hakkı hukuku
İrfan kandilinı yakalım canlar

Divanda şairler dizer kaside
Söz incinmez olur girince mide
Aşkın şarabıyla dolmuş kâsede
Mest olup didara bakalım canlar

Geceler uzandı gam ile keder
Yürekte kor oldu dinmeyen kader
Bir nefha isteriz Hazret-i Haydar
Zülfikâr aşkına gidelim canlar

Keremden söz açsın mecliste sazlar
Deryaya benzeyen hikmetli sözler
Hak için dökülsün gözlerden yaşlar
Can verip sırata duralım canlar

Şah Hatayi söylesin deyişini
Pir Sultan da yaksın dağlar taşını
Arifler gizlemez gönül işini
Mânâ bahçesine girelim canlar

Her harfte gizlidir aşkın nişanı
Ârif anlar ancak sırrın lisanı
Dert ehli arıyor derde dermanı
Yaralı sineler saralım canlar

Söz meydanı coştu gönüller ortak
Muhabbet bağında açılır yaprak
Boyun eğmem zalime der Kul Ortak
Hakkın nurunda eriyelim canlar

Nakarat

Dost meclisi kurun çalsın sazımız
Aşk ile tutuşsun yansın özümüz
Hak yolunda birdir bizim sözümüz
Muhabbet bağına dalalım canlar

KUL ORTAK