Göz göre göre uçurumdan atlamaya cesaretim
Sessizce kendi kendime ağlamaya sabrım yok
Bu darbelere karşı duracak ne etim ne kemiğim
Güneşten daha sıcak bir yere gidecek gücüm yok
Ayçiçeği tarlalarında yaşlanmış sessiz memleketim
Beni bekliyor biliyorum ama gidecek takatım yok
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




éayçiçeği tarlalarında yaşlanmış sessiz memleketim' çok hoş bir tabir. Şiirlerinizi tesadüf eseri okudum, güzel.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta