Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
iki gözüm hasret denen şey neki
yoklugunmuş meger öyle çok zorki
yüreğine sağlık abim arzular şelale
Sevgili dediğimiz her kimse onun için bütün güzellikleri sıraladık.Yetmedi canımıza sen burda sen burda kal deyip sevgiliyi özge canımız yaptık,lakin her yürekte değerini bulamıyor can_ım deyişler.Efendim değerli kaleminizi kutluyorum.Okunduğunda terapiye ihtiyacı olanlara ilaç gibi gelecek.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta