Yolun sırtındaki pürüzlere benzer bedenim
Çok kez koşarken çelme yemişimdir ansızın
Pervaneler biçmiştir; hâtırâları, hatırları!
Cariyelerin çığlığı durur tasımda
Duyulmaz savaşların gözbeğinden damlar o,
O çocuk gülüşler..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta