Aşk azap oldu, kor ateşler düştü yanıma
Yaktı kavurdu, volkan olup taştı yoluma
Yaz ayında, hep kara kışlar düştü payıma
Canımdan can aldı da, koydu beni mezara...
Aşk kül oldu, ne pembesi kaldı ne tozu
Kırıldı her bir adım da, sevdamızın yolu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta