Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Akıl der ki, ayrı mısın canandan?
Dem vurursun mesafeden, mekândan
Kâm alırsın yüreğinde yatandan
Yârden ayrı kalmak canıma yetti.
Halil İbrahim Bey
yürekte yatan gerçek
sevdanızı kutlarım.
İlahi aşk bu kadar özlü
ve güzel anlatılabilirdi
ne güzel haykırış bu........ yetti......tebrikler...teşekkürler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta