Yalnızlığım çökünce,pişmanlığım sarıyor
Bakışlarım ansızın,kilitlenip kalıyor,
Bir sen varsın içimde,bir aldığım nefesim
Ötesi canıma kast,ömrümden gün çalıyor...
Bozulur sessizliğim,kopunca çığlıklarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Son zamanlarda okuduğum güzel şiirlerden Canıma kast şiirinizi ve sizi tebrik ediyorum..
Kaleminizin kavi olduğu çok anlamlı bir Çıkarma olmuş .Daim olması dileğiyle saygılar .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta