iki suçum var, sevmek ve inanmak...
cezası bu kadar ağır mı olmalıydı... cevap bulabilsem,
yüreğimden sızan kan azalacak...
örülü kalsaydı saçlarım hep,
kirlenmeseydi dünyam yalanlarla,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Tabi bu hoşgeldin, gözlerin böyle gülümsemesi ile pek de beklenmeyen bir yürek misafiri için söylenmiş gibi durmuyor ...
Şiirin yüreğinin taşıdığı mutluluk dizelerden taşmış...
Kutluyorum sayın Nursen Ateş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta