ANTOLOJİ ESER NO: 183
ESER ADI: CANIM YANIYOR (GÖNÜL GÖÇÜ)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Veda / Melali Türküsü
SÖZLER
Gidiyorum senden uzak yerlere
Siliyorum özden kalmam bahane
Eller gibi elsin ellerin yâri
İçim kan ağlıyor canım yanıyor
Sevenim sendin yar ele gidersin
Güvendim aşkına niçin ezersin
Gitmişsin birde sen eli seversin
İçim kan ağlıyor canım yanıyor
Gezdiğim yerlerde hatıralar var
Ezdiğin kalbimdi senin aşkın var
Yaşadığım yerde hala kokun var
İçim kan ağlıyor canım yanıyor
Kendimden kaçıyor bak gidiyorum
Yalan olan sensin dünya gibisin
Adın dün sonunda ya olmuşsun sen
İçim kan ağlıyor canım yanıyor
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 02:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; artık katlanılamaz hale gelen bir vefasızlığın ardından, ozanın kendini ve anılarını o şehirden, o tenden ve o sevdadan söküp almasının hikayesidir. Muharrem Ayrancı, sevgilinin "ellerin yâri" oluşunu kabullendiği o en acı eşikte, gitmekten başka çare bulamaz. Hatıraların her sokakta pusu kurduğu, sevgilinin kokusunun hala havada asılı kaldığı bir coğrafyada nefes almak imkansızlaşmıştır. "Dünya gibi yalansın" teşbihiyle, gideni hayatın o geçici ve aldatıcı yüzüyle bir tutar. Bu gidiş, aslında bir kaçış değil; yanan bir canın, küllerini kurtarma çabasıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!