Canım Sıkılıyor Şiiri - Bülent Uz

Nice umutlarla başladım aşkla sevkle
Kamçıyı tüm gücümle vurarak
Eskiyi yok bilerek, yeniden daha ileri
Yaşama biçimi bildim, gecenin olduğunu bilmeden.

Zamanın geçişini sorma bilemem
Kaptırmışım kendimi.
Nice umutlarla en güzele en iyiye
Zevk almışım, yorulmuşum, yaralanmışım kime ne

Toplumun kokuşmuşluğunu, cahilliğini görürken.
Onlara zerre kadar umut verebilsem
İşimi hakkıyla yapabilsem
Yaşamaktan zevk almanın sırrını çözerdim.

Kardeşçe, dostça, arkadaşça
Menfaat çatışmalarının kapamadığı yollarda
Senin kullananların olmadığı yerlerde
Yaşamaya hasret kalmışım

Koskoca ağacı budarken
Ucundan yanlışlıkla yada bilerek
Püskülü kesersen eğer
Umutlarını hayallerini kaybettiğini görürsün

Uzaktan bakmaya başlarsın
Yapmakta oldukların yaptıkların boş olur
Zevk almazsın kaymaktan börekten
Ararsın kuru ekmeğin lezzetini

Ufak sorunlar baş ağrıtınca
Sen ister istemez adımlarına dikkat edince
Eski tatları birer, birer kaybedince
Yalnızlığın içinde canın sıkılır senin de