Canım Oğlum! Şiiri - Seçil Karagöz

Lise sondan beri manevî baban
Zaten ağabeyin, yüksekte hocan
Oldum ve seninle hep gurur duydum;
Öyle severdim ki hep derdim, ‘Oğlum!’

Kardeşten de öte canım, ciğerim,
Arkadaşım, dostum, külli değerim.
Sana kıyanlara müthiş kin duydum;
Âdeta melektin, ‘Gittin be oğlum!’

Haramdan kaçardın, kanaatkârdın,
Rızkını yer içer, dürüst yaşardın.
İçtendin, temizdin, hep saygı duydum;
En küçüğümüzdün, ‘Yittin be oğlum!’

Diplomalar, kurslar ömrün boyunca
Seni güçlendirdi tonla olunca.
Okumak iyidir, pek ilgi duydum;
Oğlun, kızın küçük, babasız ‘Oğlum!’

Artılar, eksiler bizi oyalar
Acaba, keşke’ler yürek tırmalar.
Emekli de oldun, mutluluk duydum;
Ansızın göçmeyip kalsaydın ‘Oğlum!’

Hayat acımasız, pek geç anladık
Düz yollarda bile az yalpaladık.
Şansını zorladın, üzüntü duydum;
Kaderimdir dedin, yanlış be ‘Oğlum!’

26.07.2026
Toprağın bol, ruhun şād olsun!
Mekânın Cennet’tir inşaAllah!