Değerli kıldığım her şey birer birer rüzgarla başka dıyarlara uçtular
Tavkımler, mevsımler, günler, aylar ve yıllar gıttıkce ağırlaştı bedenımde
Pencerenın kenarında hayatı seyretmek degıldı gozlerımdekı hırs
Çukurlaştı gozlerımdekı hüzün gıt gıde yollar çızılmıstı yüzümde yıllar geçtıkce
Ne yapası gerektıgını bılmeyen, ikamet edemeyen bir göçmen kus gibiydim
Hırçın bır denızde kenara vuran balık gıbı nefessız ve hayatsız kalmıştım
Savrulan rüzgarda eserken bır dondum ve kendıme baktım o savrulan hayatımda
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta