Sıcacık kucağında parmak kadar çocukken,
Saçlarımı okşadığı o akşamları özledim...
Yaramazlık yaptığım zaman sırıtıp gülerken,
Tek ayakta durduttuğu cezalarını özledim.
Elimizden tutardı, lokantalarda yerdik kelle paça,
Hayatın anlamı vardı, bizim için yaşam her parça,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta