Gözleri memleket gibidir babaannemin
Sözlerinden rahmet yağar,
Yüreğinden merhamet akar,
Bir çok şeyin mahrumiyetiyle yaşadı
Bir sıcak evin hasretiyle, bir fırının yokluğuyla sınandı.
Ama hiç dertlenmedi yakınmadı.
Dağ gibi dimdik durdu hep
Tam bir Osmanlı kadınıydı
Ona bahşedilen Zamanının varlığında
Vaktin kıymetini hep bildi
Elinde olan her şeyin hep üstüne biraz daha kattı. Memleket aşkı, kuran sevdası,
namazıyla bağı hep taze kaldı.
Benim babaannem bir ailenin başıydı
Yaralıya merhem, garibana yoldaş
Yıkılana kuvvetti, vicdan aynası pek büyüktü
Sözleri hakkı anlatırdı ve hayatı da bunu onaylardı.
Benim babaannem anne yarımdı.
Uzak yakın fark etmezdi varlığını hissetmek için
o bizi hep sesiyle sarardı..
Sözlerin sonsuzluğu vardır ya hani
İşte öyle sonsuz bir anlatımın ortasında kaldı.
Kayıt Tarihi : 12.11.2023 16:44:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Necmettin Yılmaz 2](https://www.antoloji.com/i/siir/2023/11/12/canim-babaannem-5.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!