Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




aynı duygu yükü ikinci okumamda da yansıyor... içtenliğinizi duyarlılığınızı sevgilnizi görüyoruz...
böyle bir şiiri hayata geçirdiğiniz için tebrik ederim...
her bölüm anlamlı her bölüm değerli.. annenize verilevşlecek en güzel hediye...daimi bir sevgidir yaşanan... terbikler Burhanettin bey...selam
konu anne olunca hemen öncelikle bu şiirinizi okudum burhanettin bey ne güzel annenize yaşarken bu duygularınızı yazmışsınız ben bunu yapamadım annemi kaybettikten sonra bir şeyler yazdım keşke bende kaybetmeden önce yazabilseydim kutluyorum bu güzel duygularınızı .ALAŞARA IŞIK
Anneler en değerli hazineler. Yüreğinize sağlık
anneye yazılan sevdalı bir şiir...yine yürek işi...saygılar...bahti..
Bir anneler gününde, evlattan daha anlamlı hangi hediye gelebilir ki!
Bu duygu fırtınasını Yazana teşekkürler.Anneniz şahsında bütün anneler sevgiler ve saygılar Burhanettin bey..
Tebriklerimle
_______Oflu_______
www.turkedebiyat.net
BURHANETTİN BEY SANIRIM SEVDALARIN ENGÜZELİ AŞKLARIN EN YÜCESİ YÜREĞİN ALABİLDİĞİNE SEVDASI ANNELERİMİZ,,
ANA GİBİ YAR OLMAZ''
AĞLARSA ANAM AĞLAR GERİSİ YALAN AĞLAR,
CENNET ANNELERİMİZİN AYAKLARI ALTINDADIR,,
AŞKIMIZ CANIMIZ BİRİCİĞİMİZ ANNELERİMİZ,,
İŞLENMİŞ DİZELERE NAKIŞ NAKIŞ ANANIZ VE SEVDANIZ NE MUTLU Kİ ANNENİZE BÖYLESİ BİR EVLAT KAZANDIRMIŞ BİZLERE ŞAİRLERE TÜRKİYEYE YÜREĞİ BAŞKA GÜZEL DİLİ BAŞKA GÜZEL KALEMİ USTA ,,,
ELLERİNDEN ÖPÜYORUM,,
MUHTEREM ANNENİZİN,,
VE DİYORUM Kİ YORUM YOK MÜKEMMEL ....
YÜREĞE YAZANA YAZDIRANA SELAM OLSUN
ALLAH AYIRMASIN SEVGİ SAYGI SELAMLARIMLA,,
ORTA ANADOLUDAN,,
ŞAİR KALEMİNİZE SAYGILARIMLA TEBRİKLER
NÇİZANE YAZDIKLARIMI KABÜL BUYURUN,,
YÜREĞİNİZDEN SEVGİLER
KALEMİNİZDEN ŞİİRLER
YÜZÜNÜZDEN TEBESSÜM EKSİLMESİN,,
___Annem benim, biriciğim,
Karanlıktaki aydınlığım
Çirkini güzel eyleyen şefkatlim
Okyanus mavisi yüreklim
Varlığım, olmazsa olmazım
Ne kadar anlamsız, sensiz gülmek
Yıkılıp gider gönül kubbeleri, birer birer
Eğer ki, karılmazsa hamuru yaşam harcının
Senin her şeye bedel sevgi suyunla
Vah haline, şu garip dünyanın.
___Canım annem,
Neyi bulursam bulayım
Neyi yaparsam yapayım
Neyi söylersem söyleyeyim boş
Her şey ne kadar yavan değil mi?
Sensiz, senin sevgin’siz bu âlemde
Sanki temelsiz ve asılı kalmış da
Sallanır durur boşlukta, dünya.
___Oysa ki annem,
Seninle ben hep değil miyiz?
İki eşit yarısı, bir elmanın
Su bile yol bulamadı aradan
Sonsuz sevgimizin içine girmeye
Sen bendesin ya her an
Ben ki zaten sendeydim, ezelden
Bak işte, yine sen diye atıyor kalbim
Hep sana dönerim, benliğimle.
___Güzel annem,
Çağla gözlü mağrur annem
Sensiz eziyet olur, her ânım bana
Ciğerparem, her şeyimsin
Yüreğimin tuzusun
Gülüşümün hazzı ve tadısın
Hayatın ta kendisi sensin, annem.
Kim girerse girsin gönlüme
Ne kadar seversem de seveyim
Aşamaz bu sevgiyi, içimdeki aşk bile
Giremez hiçbir şey arasına sevgimizin
Çünkü ebed’dir bu yol, yok bitimi
Erişemez ki dünya zevkleri yamacına
Yaklaşamaz asil duyguların bu yüce sahibine
Ne kötüler, ne de kötülükler, hiçbir şey
Dokunamaz kimseler yüreğine, annem.
___Güzellikler deryası annem,
Ölçemedim sevgini dünya ölçüsüyle
Tartamadım, ezildim kaldım altında
Nice duygu bu seninki, söyle bana can tatlım
Oğul verir her gün yeniden, çoğalır
Artarak taşarsın bağrımdan, çağıl çağıl
Yıkayıp paklarsın ruhumdaki karalarımı
Yüce gönüllü, sevdalım annem.
___Annem benim, gülüm,
Tarifsiz sevgim, tomurcuğum
Tükenmeyen sevdam, vazgeçilmezim
Yegâne varlığım, her şeyim
Çilede dergâhım, sükunda mâbedim.
__________ANNEM___________
(HAYATIMDAKİ EN ÖNEMLİ KADIN OLAN ANNEM’E)
***********Kutsal varlık Annelerimize ne yazsak azdır ama sizin kaleminiz ve müzik eşliğinde bir farklı hüzün sardı yüreğimi..........
************Sevgilerimle............
Bütün ANNE,ler,e en derin sevgi-saygilarimla...
Annelerimiz icin ne yazsak az
Siiriniz mükemmel olmus her dizesinde kutsallik var yüreginize saglik
sevgiler
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta