Canım Anam Şiiri - Yavuz Değirmenci

Geceler omuzuma karlı dağ gibi çöktü
Sensiz geçen günlerim içimde koru döktü
Bir yanım çocuk kaldı, bir yanım sustu anam
Yokluğun avuç avuç zehrini kustu anam

Kapına geldiğimde öksüz, garip ağlarım
Anıların közüyle yüreğimi dağlarım
Ellerim semâlarda adını arar durur
Yetim kalan dualar göğe yükselir durur

Bir sıcak nefesinle bahar olurdu evim
Kokunla esen rüzgar dolaşıyor her devim
Sensizliğin yükünü yıllardır taşıyorum
Her secdede zikredip adınla yaşıyorum

Saçlarımdaki aklar senden kalan sızıdır
Bayram sabahı yine içim kan kırmızıdır
Kapıyı açacakmış gibi bekler gözlerim
Hâlâ “annem” deyince içten titrer sözlerim

Eğer cennet kokarsa biraz da senden kokar
Yavuz'unun duası semaya senden akar
Rabbim beni ahrette ayırmasın izinden
Son bir kere öpeyim, ellerinden yüzünden

Sensiz geçen ömrümün eksik kaldı baharı
Adınla yeşertirim içimdeki diyarı
DEĞİRMENCİ hasretim ‘’can’’ diyen sözlerine Buluşuruz mahşerde yatarım dizlerine