doymadım ki bakmaya kara gözlerine
yüzünü çevirip duruyorsun
melek yüzüne doyamadan hasreti gönlüme
bir ateş gibi bırakıp gidiyorsun
gitme böyle hüzünle gamla çaresiz bırakıp
bir hatamla bir ömür canımı yakıp
hiç yokmuşum gibi bir kenara atıp
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta