Birde yetmezmiş gibi hiç doğru düzgün çalmayan radyo kanalları, dudaklarındanhiç düşürmediğin o eşsiz melodileri çalmaya başladı.
Her gün, mavi larciverte bürünmeden hemen önce...
saçlarımın şafak kızılına kadar, ben ve aslında hiç benim olmayan sen, radyo başındaydık.
Gece, kıskandı hüznümüze.
Yıldızlarda gördüğüm gözlerin ağladı terk eden benmişçesine..
Halbuki ne geceler yaşadım ben böyle.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta