Geçsede yıllar, beyazlasada saçlar
Eksilmedi hiç şu sana olan sevgim
Çünkü ben senin o gülüşünü sevdim
Milattı artık seni gördüğüm o gün
İnan bana ayıramaz bizi ölüm
Yokluğun deli eder beni be gülüm
Denizler kadar derin gözlerin
Baktıkça bakıyorum, baktıkça batıyorum
Kayboldum bu karanlıkta
Seni duyuyorum, hissediyorum
Ama dokunamıyorum
Camdan bir duvar var aramızda
Baharda yağan yağmur gibisin
Kokun içime huzur veriyor
Yükseklerden akan şelale gibisin
Sesin içimi rahatlatıyor
Akşam güneşi vuran deniz gibisin
Yüzün içimi aydınlatıyor
Bitirdi bu aşkın beni çevirdi deliye
Attım sevdamı içime, gömdüm en derine
Kalsın orda dedim kendime bulamaz kimse
Aldanmışım hakim değilmişim ben nefsime
Mani olamadım içimdeki bu sevgiye
Arttıkça arttı yeşerdi, çimlendi içimde
Yine koydum başımı yastığa
İlk sen geldin aklıma
Hayal ettim, seni ve beni
Hiç yaşayamayacağımız o güzel günleri
Sonra içimi bir acı kapladı
Yoksa bunun adı aşk mıydı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!