Canemın dedim, ya da ömrü hayatım,
Güneşin ıssızlığına sığınırken sevdim seni,
ve bir keman sesini yitirirken hüznün merkezinde.
Kirlenirken aşklar insanlığın ihlalinde,
yeryüzünü kaplarken alabildiğince umutsuzluk,
sevdim seni yüreği eline verilmiş bir kadının gözlerinde.
Canemın dedim, ya da ömrü hayatım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta