Karanlık çökmekte iken yine güne
Kedinin gözlerindede gün batıyordu
Sabaha bir daha doğmayacaktı belki
Bu ne bir son ne de bir ilkti
Başucunda can dostu arkadaşı
Son nefesine kadar can yoldaşı
Tüylerini sevgiyle okşuyordu
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bunlar benim hissedip ifade edemediğim duygular
kedi ve köpeğmin son nefeslerine kadar yanlarindayken, evet ayrılmak, acıydı ve tenhaydı...
Ne güzel anlatmışsın Kubilay...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta