Boynunda ki madalyondan tanılar seni,
Sonra alıp nehre kadar taşıyacaklar.
Sakın ola yumma gözlerini e mi?
Bırakma kendini yivlerin ucuna.
Velev ki bulunamadı katilimiz,
Siyanür tükürdü bir ressam ağzıma,
İki büyük tepeye diliyle şekil veren tanrıça!
Yardım bekliyorum dediğimde kirpiklerini dahi kullanmadın.
Epitalamus’a ulaştı zehirli asidin, artık uyku haram bana, bu saçmalığı da rüya sanmıştın ya!
Hayal tüccarına son yapraklarımı verdim,
Çünkü, bu gün günlerden kanto.
Kesiktir dizeler ve dahası,
Denizleri pisletmiş, boğulan arkadaşlarımın çığlıkları.
Ben limanlara güvenmem oysa,
Yıllarca bozukluklarımı beat kuşağı yazarların kabanlarında aradım.
Anne, haylaz çocuğunu alkışladı,
yüzünde mahsun bir gülümsemeyle.
havaya bir kaç kuş attılar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!