Ben seyrek bir hatırada yol alıyorum
Ben sanki tek ölümlüsüyüm bu diyarın.
Hep kül, hep kesik yoğurur ellerim.
Ve insanlar...
Nasıl çirkin nasıl avam.
Onlar kirli, onlar atık çoğu ziyan.
Benim içim öfke
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta