Dağlarım vardı zirvesine kar düşse, bulut değse gördüğüm.
Binalar önümde: açılmaz perde, bağlanmış kördüğüm.
Topraklarım vardı; açarak bağrını tohumlar döktüğüm.
Şehre arsa, yol olmuş; üstünde demir atlar sürdüğüm.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bahsini ettiğiniz kötülükleri bizlere reva gören gerçek bir medeniyet değil, mimi olmayan bir sistem yani deniyettir Mustafa bey. Bu bet durumdan kurtulmak istiyorsak, Allah'ın son hak kitabındaki ve Resulullah'ın sahih sünnetindeki kudsi düsturlara dört elle sarılmamız ve kendi medeniyetimizi teşekkül ettirmemiz lazımdır.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta