O resim aklımı başımdan aldı,
Vah güzel Türkiye’m, oy Çanakkale’m,
Gönül tellerimde drama çaldı,
Derinden derine duy Çanakkale’m.
Anadan, babadan, yardan ödevli,
Şehit olmak için hepsi görevli,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta