Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ah be arkadasim sana ne oldu hep isyanlarda hüzünlüydü şiirlerin.yeni duydum mekanin cennet olsun.
ayrılık......nefret edilesi kelimedir...yüreğinize sağlık....tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta