Gözyaşı mı?
Soğuk soğuk akıyor
Kalp mi?
Özlemle çarpıyor her an
Ruh mu?
Karanlıkta vurulmuş zincire
Beden mi?
Yokluğundan harab düşüp unutulmuş
kalb gözyaşı ile dolmuş kan yerine
taşımaz artık yorgun ruh bu bedeni
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta