Canakkalemde körpe gül fidanlarim vurulur
Ölüm zeytin dalıyla gelen bir istiklaldir şimdi
Kızılkan alevlerde Yahya çavuşlar boğuşur
Seddülbahir denize kükreyen şanlı bir
Ay ışığı çamlarin arasından Suvladan Burun'a vurur
Miralayim Mustafa Kemal önce vatan, vatan diye buyurur
Can vermeye hazır Mehmetlerim anaların kalplerinde uyur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta