Çanakkale’de bir sabah doğdu ki güneş bile titreyerek yükseldi ufuklardan,
Toprak, kanla yoğrulmuş bir dua gibi kokuyordu, rüzgâr şehitlerin adını fısıldıyordu usul usul,
Bir annenin gözyaşıyla sulanan her karış vatan, bir destanın kalbinde atıyordu,
Ve o gün, bir millet ölümle değil, onurla tanıştı; diz çökmeden, baş eğmeden...
Mustafa Kemal Atatürk bir söz söyledi ki zaman sustu, mermiler bile saygıyla durdu o an,
“Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum” dediğinde, ölüm bile emre girdi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta