Yıl 1915 düşman sarmış Çanakkale'yi
Dedem oturmak için; şöyle, çevirmiş iskemleyi,
Anlatıyor; birer-birer patlayan onca fünye’yi
'Kahramandı' diyor, 'Aslan Çanakkale Şehitleri'.
'Merzifonlu Ahmet; bölüğün sağ kolunda Onbaşı,
Bizim Zihni teğmen, Şiranlı; ağarmış saçı başı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta