Çanakkale ruhu Şiiri - Murat Ülkü

Gök kubbe sarsıldı, yer oynadı bak,
İmanlı göğüsler, oldu bir siper.
Boğazın suları, aktı kanlı, ak,
Geçilmez bu toprak, dendi her sefer.

Mehmet’le Ahmed’in, kanı bir pişti,
Siperde can veren, Hakk’a erişti.
Kardeşlik harcıyla, yara iyileşti,
Şer odaklarını, yıktı bu nefer.

Tarih devleşirken, bak Çanakkale,
Düşman kapılmasın, boş bir hayale.
Dün nasıl dur dedik, sinsi emele,
Bugün de kırılır, o kirli eller.

Asalet fışkırır, tozlu destandan,
Vazgeçti bu millet, tatlı canından.
Diyarbakır’ından, ta Aydın’ından,
Tek yürek şahlandı, bütün gönüller.

Şehitlik katında, ne renk ne lehçe,
Vatan sevgisidir, en büyük bahçe.
İhanet sökülür, dillerde Türkçe,
Bölücü niyetler, savrulur küller.

Çelikten duvarlar, vız gelir bize,
Cihan toplansa da, gelmeyiz dize.
Sömürgeci gücü, gömdük denize,
Hain dehlizlere, kapalı yollar.

Toprak değil bu yer, şehitler evi,
Sönmez istiklalim, kutsal alevi.
Tarihin kalbinde, iman görevi,
Sarsılmaz irade, bizi sayıklar.

Al sancağa düşmez, terör gölgesi,
Kurban olur halkın, gür çıkan sesi.
Millet bir bütündür, kesilmez nefesi,
Hürriyete aşık, asil kuşaklar.

Evlatlar yetişir, aynı o hırsla,
Topraklar yoğruldu, temiz ihlasla.
Çanakkale ruhu, ölmez ki asla,
Vatanın bekçisi, nöbeti bekler.

Selam şühedaya, selam o güne,
Işık tutar destan, şanlı dününe.
Ebedi hürüz biz, bağlıyız düne,
Şahlanmış bu millet, zaferi bekler.