Sene 1915, aylardan Mart.
Yazıldı bir destan; kalemle değil, kanla.
Bir vatan kurtarıldı esaretten, cesaretle.
Mustafa Kemal'i ile, Cevat Paşa'sı ile, Seyit Onbaşı'sı ile.
Analar telaşlı, bekliyorlar evde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mükemmel! Eserlerinizin devamını bekliyoruz..:)
teşekkürler
Milli duygularla yazilan şiirinizi beyeniyle okudum yürğine sağlik nice şiirlere
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta