Çökmüştü yurduma kara bulutlar;
Kirli, vahşî, fakat hak edilmemiş.
Üşüştü Boğaz’a koca zırhlılar;
Pervasız, belli ki hiç yenilmemiş.
Zulüm tütüyordu bacalarından,
Kapladı denizi iğrenç bir duman.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




-'Tarihimiz nice destanlar yazdı. Çanakkale'de yazılansa bir başka.Günümüze ibret ola, asil yürekler yeniden doğa.Önümüze ışık tuta.Kırmızı güllerimizin ruhu şad ola.'...
Şiirinizle Çanakkale'de yazılan destanı andık. Duyarlılığını için teşekkürederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta