Belki! üzerlerine düşen son güneşti
Allah Allah nidalarıyla ortalığı inletti
Şavaşa değil şavaşa; ölüme gidin dendi.
Çarpışılan yer! Boğazdı Çanakkale idi.
Kınalayıp! Evlatları,savaşa sürdü!
Allah yarattı dedi; vatan büyüttü!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çanakkaleyi biz imanımızın gücü,Allahın yardımıyla bileğimizin gücü ile kazandık tarih bu böyle bilsin!Şairinde dediği gibi Allahın inayeti ortalarda geziyor;Yaradanın sevgilisi TÜRK ordusunu izliyor,dua ediyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta