Çılgınca bir cüretin sürüklediği zavallı yabancı insanlar,
Ana yurdum dedikleri toprakları namus diyerek savunanlar,
Naaşların yan yana yattığı tepelerde koşuşturup duranlar,
Ana dili neyse ne, ama hepsi aynı siperlerde savaşanlar,
Kahramanlık menkıbelerinin silik hayallerinde kayboldular.
Karnından süngülenmişlerle, alnından yediği kurşunla düşenler,
Anzak denilen gariplerle, dünyanın ta öbür ucundan gelenler,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta