Dağ, taş, toprak, ağaçlar hepsi birer asker,
Her doğan ana kuzusu, doğmadan er oğlu er,
Canlı siper, mevzi olmuş on binler, yüz binler,
Öyle bir Çanakkale ki sanki bedir sanki hayber.
Bir tafta medeni! Medeniyetsiz hayvanlar,
Diğer tarafta Allaha dayanan onu ananlar,
Irmak, nehir olmuş akıyor dinmiyor kanlar,
Öyle bir çanakkaleki; burada tarih yazanlar.
İki yol var Müslüman Türk askerine,
Ya kuşkusuzca girecek Allahın cennetine,
Ya da gazi olacak ulaşacak hak olan zafere,
Geçilmez dedi ecdat burası Çanakkale.
Bir büyük milletin kaderi ve kalbi,
Ümmetin bedirden sonra en büyük harbi,
Nebicim dehşet yarab! Mahşer sanki
Tarih yazamaz, öyle büyük bir anki.
Mahşer arıyorsan işte alsana mahşer,
Böylesini görmedi bedirden sonra beşer,
Çelik zırhlıları et ve kemik nasıl mı yener?
Öyle bir Çanakkale ki karınca aslanı yener.
İmanın bedenen en cılız, ruhen en büyük kalesi,
Yırtıldı sözde medeniyetin karadan kara maskesi,
Bir tarafta; firavunların, nemrutların çağdaş köleleri,
Bir tarafta tam imanla, çelikten irade ile resulün askerleri.
Yalın kılıç koşuyor Allahın askerleri,
Dağı taşı yıkacak alla hu ekber sesleri,
Tek amaç için şehit oluyor komutanı eri,
Burası Çanakkale, İslam âleminin kaderi.
Tarihin tarih yazdığı en büyük an,
Hiç bu kadar kıymetli olmamıştı zaman,
Gökte yıldız ve hilal, Çanakkale de kan,
Bayrağımızın bayrak olduğu kutsal yer ve zaman.
Düşlemek istesem düşlerime sığmıyor,
Öyle büyük anı küçük aklım almıyor,
Siperlerde yerimi alacağım zaman salmıyor,
Öyle bir Çanakkale ki Azrail ölüme kanmıyor.
Kayıt Tarihi : 4.5.2010 16:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

buda benimki
Çanakkale
Yeni baştan yazsam kalemi alıp elime
Birkaç mısra, birkaç kıta, birkaç kelime,
Tüm kelimeleri dolasam da dilime,
Ben seni anlatamam, seni ben Çanakkale.
Üzerinden geçti gitti koskoca bir asır,
Makberlerinde gizli, gizli makberlerde sır,
Seni anlatan tarih sığ, göz kör, kulak sağır
Ben seni anlatamam, seni ben Çanakkale.
Elbet solar açan güller, sen solmayacaksın,
Susmadıkça mabed-i gönlüm'deki ezanlar,
Sen Çanakkale sen elin olmayacaksın,
Daha nice nice destanlar yazacağım yalnız kalmayacaksın.
Bilal ÖZCAN
Düşlemek istesem düşlerime sığmıyor,
Öyle büyük anı küçük aklım almıyor,
Siperlerde yerimi alacağım zaman salmıyor,
Öyle bir Çanakkale ki Azrail ölüme kanmıyor.
Çok anlamlı ve güzel. Kutladım tam puanımla sevgili Zeyrek. Ben de bu gün anma töreninde okuduğum şiiri eklemek istedim yorumuma.Sevgiyle kalın. Vatansever yüreğiniz hep coşsun...
BİZ ÇANAKKALE OLDUK
Çanakkale…
Ey aziz vatanımın yarası yürekte saklı
En kutsal parçası
Analar, tek evladın acısına dayanamazken
Nasıl onca evladını aldın da koynuna
Zaferin haklı gururuyla
Yatıyorsun boğaza karşı
İşte o yiğitlerimizle, şehitlerimizle
Söyleştik, dertleştik bir ziyaretimde
Dediler ki,
Var git, söyle gençliğe:
Sabrın çalkayıp taşırdığı boğaz suları
Günlerce ölüm aktı, kan aktı
Çizmeye karşı çarık
Tokluğa karşı açlık
Cesaret bize azık
Cephanesiz, silahsız savaştık
O kutsal vatan toprağını kanımızla suladık
Şehit künyelerimizi bayrağımıza kolye yaptık
“Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum! “
Diyen Komutanımıza yürekten inandık
İnandık, direndik, savaştık, kazandık
Bazılarımız henüz onaltısındaydı
Atamızdan aldık şehadet diplomalarımızı
Savaşı biz mi başlattık?
Vatanımızı bölmeye davetiye mi çıkardık?
Tek suçumuz çok sevmekti vatanı
Sevdik ölürcesine
Sevdik, ana gibi, baba gibi yar gibi
Kefensiz yattık, yar koynuna girer gibi
Her birimiz Nusrat’ tan döşenen bir mayın olduk
Yahya çavuşun emrindeki er
Seyit onbaşının sırtındaki mermi
Çile olduk, azap olduk, kahır olduk, kan olduk
Biz Çanakkale olduk, geçilmez olduk
Acılardan soyutlandık, artık toprak olduk
Biz, vatan olduk…
Ey Türk genci
Şunu iyi biliniz ki hakkımız var üzerinizde
Hakkımız var üzerinizde!…
Eğer aziz vatanımızın bir karış toprağını
Çiğnetirseniz düşman çizmesine
Helal etmeyiz haklarımızı hiçbirinize
Naime ÖZEREN / 18 Mart 2011
TÜM YORUMLAR (23)