Çanakkale çanakkale
Geçilmez en büyük kale
Durdu dünya durduruldu
Geçit verilmedi ele
Akın akın gelmişlerdi
Gırtlağımıza binmişlerdi
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Fahri Alem s a v Geçti Çanakkaleden
Dağı taşı alev alev yanıyor
Canlar başlar oluk oluk kanıyor
Mahlukat kıyamet koptu sanıyor
Giden gelmez oldu çanakkaleden
Dünya alem gerçek erler tanıyor
Şehadet fışkıran yerler tanıyor
Rabbimin katında kucaklanıyor
Mevlaya yol bulan çanakkaleden
Sanki mahşer günü kul aklanıyor
Tekbirle şahlanan buraklanıyor
Bedrin aslanıyla kıyaslanıyor
Fahri alem s a v geçti çanakkaleden
Onla şereflenen dudak anıyor
Arşı ala sema melek tanıyor
Rahmeti deryada ol yıkanıyor
Şehadetle göçen çanakkaleden
Şadan Yenişafak
Yüreğinizi kutlarım kardeşim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta