Çanakkale çanakkale
Geçilmez en büyük kale
Durdu dünya durduruldu
Geçit verilmedi ele
Akın akın gelmişlerdi
Gırtlağımıza binmişlerdi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Fahri Alem s a v Geçti Çanakkaleden
Dağı taşı alev alev yanıyor
Canlar başlar oluk oluk kanıyor
Mahlukat kıyamet koptu sanıyor
Giden gelmez oldu çanakkaleden
Dünya alem gerçek erler tanıyor
Şehadet fışkıran yerler tanıyor
Rabbimin katında kucaklanıyor
Mevlaya yol bulan çanakkaleden
Sanki mahşer günü kul aklanıyor
Tekbirle şahlanan buraklanıyor
Bedrin aslanıyla kıyaslanıyor
Fahri alem s a v geçti çanakkaleden
Onla şereflenen dudak anıyor
Arşı ala sema melek tanıyor
Rahmeti deryada ol yıkanıyor
Şehadetle göçen çanakkaleden
Şadan Yenişafak
Yüreğinizi kutlarım kardeşim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta