CANA CAN
Kaybolur gidersin dalga meşakkatleri içinde,
Sensizliğin girdabı sürükler cehennemine beni,
Bir feryat seslenirim derinlerden ellerine,
Gün ışığı bile hayaldir oynaşır su yüzünde,
Ciğerim yanar sensizliğe, tuzlu su alır yerini,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta