Gözlerimin önünde yaş almışsın
Kırışan şakaklarını görünce anladım.
Ne çok yakmışsın sol yanımı
Hatırladığımda kalbim sıkışınca anladım.
Benden çoktaaann gitmişsin
Bakışların uzaklara daldığında anladım.
Öyle pişman oldum ki konuşamamaktan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta