Gülümsüyordu yedi renk,
Kızıl saçlarının arasından yüzü görünüyordu..
Bir de gülümsemesi afetti resmen,
Acılarımı yıkıp geçiyordu..
Nasıl bir dosttu bilmiyorsunuz..
Ellerinden içtiğim kahvelerin hatırına..
O kadın öyle bir gülümsüyordu ki,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Teşekkürler :)
Güzeldi;
Yüreğine sağlık...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta