Çıktığında, iki taş arası kayadan,
Bir damlaydı ufağından.
Olanca hızıyla inmişti ya,
Bakamadan koptuğu dağına.
Sır oldu, nasıl çok oldu...
Birden bin doğdu.
Bildiği, apansız çoğalıp, yol alıyordu.
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Toprağın yüreği tohumsa ruhuda sudur elbet o olmadan olmuyor asla.Damlayı can damarından yakalamışsınız..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta