Elimde kalem,elimde defter
yazarım seni yazarım beni
yazarım ama konum hep keder
sıkılır bu can sıkılır yurek
durur bu kalbim öldurur beni
geçmiyor zaman bana gulerek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




KALEMİNİZ DAİM OLSUN.KUTLARIM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta