Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şair canınızın hedefi belki de inişsiz yokuşlarda bir ileri, bir geri sonsuz yol almaktır. Budur sizi şair yapan belki de... Gönül yorulmazsa bilemeyiz belki de gönlümüzün varlığını Ama yine de yorarız bazen bile bile. Yine de bu kadar yorgunluk fazla gibi Kamer Bey... Çok güzel yazmışsınız...
:))) Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta