Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
usta kalemınızden dökulen nadıde satırlarınız için
yuregınıze tesekkurlerımı sunarım saygılarımla
Bu can, neylesin canı, bu can, seninle can yar...
çooooooooooook güzeldi..tebriklerimle...selamlar...
Ülker hanım merhaba, Kıbrıs her geçen gün yaza biraz daha yaklaşıyor,Cehennem sıcaklarının başlamasına az kaldı,ancak insan sevdikleriyle olunca cehennem ateşinin dahi canı yaköaya gücü yetmez,Yeterki sevgi gönülden gelsin.yüreğine sağlık gerçekten taktire şayan bir şiir.tebrikler ancak birazcık daha ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,Saygılar.Doğan Balyemez
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta