Bu hayat yıprattı beni.
Nasır tuttu ayaklarım
Sol yanıma hançer yedim
Kırıldı kolum, dallarım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Merhaba,
Kısa, öz bir anlatım.
Hayata karşı tükenmek insani bir durumdur.
Hayat hızlandı, sabır kalmadı, utanma yok oldu, hepimiz komadayız.
Ömür ilerledikçe akşam ölüyor sabah diriliyoruz.
Şiirinizi tebrik eder hayırlı ömürler dilerim.
Halit Korkmaz
Naçiz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta