Can parçam kalbimin tek sahibi.
Sensiz zamanlarımın umut çiçeği.
Yokluğun çekip alırken yüreğimi,
Bedenimden. Hayalin çakıldı kaldı,
Söküp atamadığım bir mıh gibi,
GÖZLERİMDE
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
